startpagina » - koffiezetapparaat » - espresso apparaten + cappuccino » - senseo apparaten + nespresso »
v koffie v - v koffie bewerken v - v koffie methoden v - v koffie combinaties v - v koffie bonen v - v senseo latte select v
Zie je dit : je hoeft er niet veel van, maar weinig is lekker !
Koffie, ergens uit Afrika of het Midden-Oosten afkomstig, destijds voornamelijk "mocca" genoemd, van bessen gemaakt, smaakt soms wat bitter, maar geeft een gevoel van voldoening en funktioneert als een opkikkertje. Net als thee in feite een vorm van drugs.
Aan het eind van de 17e eeuw zijn er koffieplanten naar het eiland Java (Indonesië)gebracht en in de 18e eeuw naar Zuid-Amerika. De koffiestruik gedijt namelijk uitstekend in tropische gebieden. De Nederlanders destijds overzee uitermate aktief, brachten de koffie naar Europa, waardoor Amsterdam lange tijd het belangrijkste koffie-handelscentrum werd.
Waarschijnlijk zijn deze woorden afgeleid van het Arabische "qahwa" = 'sterkte gevend', terwijl Mokka, haven aan de Rode Zee mogelijk model heeft gestaan voor wat we nog steeds als mocca gebruiken. Café is ook de naam geworden van de ruimte waar koffie gedronken werd, het café.
Je kunt natuurlijk de bessen zo willen eten, maar is niet aan te raden. Doen we dan ook niet, we maken er een aftreksel van, nadat we de bessen, de koffie- bonen na het oogsten
en drogen branden en eventueel malen. Na het malen verliest de koffieboon natuurlijk wel sneller zijn/haar ( is boon mannelijk of vrouwelijk?) aroma : onlangs nog horen fluisteren om gemalen koffie in plastic verpakt te bewaren in de vriezer, maar als gebruiker van koffiebonen niet zelf uitgeprobeerd.
In de eerste helft van de vorige eeuw werden koffie molens gebruikt voor het malen, een soort vierkant houten doosje, met een maal-mechanisme er in. Naderhand, met iets meer versiering en een grotere opslag kwamen er molens die je aan de muur kon hangen en vandaar met het slingeren met de slinger, de koffie zag verschijnen in een glazen opvang-glas.
Maar gemak dient te mens, dus fabrikanten hebben gezocht naar simpeler methoden, in de fabriek al malen en dan in pakken als gemalen koffie verkopen, waarbij de zakken al snel richting vacuumpak opgroeiden, om het aroma beter te bewaren.
Er werden ook andere technieken uitgevonden, zoals vriesdrogen.
Bewerkelijk, maar werd aanvankelijk veel toegepast : met een papieren koffiefilter in een houder met gemalen koffie, daar bijna kokend water opschenken tot de vereiste hoeveelheid bereikt is. Beroemd en berucht zijn de verhalen waarbij er - beschermend voor de maag en soms voor de smaak - melk op werd geschonken, met mogelijk een "koninklijk vel". Zeker in boerenkringen, waarbij de melk vers van de koe werd gebruikt, vormde het vel een lekkernij ( room !). Koffiemelk, ook weer een aangepast produkt voor een "gat" in de markt, kwam pas later.
Een apparaat met een glazen kan, waarbij het filter, aanvankelijk bovenaan, gevuld wordt met gemalen koffie.
Omdat een van de belangrijkste zaken is het onttrekken van het aroma aan de koffie, en dat kun je bereiken door de koffie in het filter even met het hete water te laten wellen, schenk je het bijna kokende water in het filter, even laten trekken, en dan het filter naar beneden drukken, en de koffie is gereed.
De grof gemalen koffie gaat in een filter bovenin de koffiepot, door een buisje gaat het kokende water bovenin de filter , vermengt zich met de koffie, waarna het door het mengsel heen naar onder in de kan druppelt, een optimale vorm van koffie "trekken".
Niets mis mee, is koffie en vaak heel lekkere koffie. De meeste koffie leveranciers hebben hun eigen apparatuur laten maken, bekend voorbeeld is het DE (Douwe Egberts) apparaat, zie plaatje links, maar ook fabrikanten van keukenapparatuur in het algemeen laten zich niet onbetuigd, een fractie duurder maar met net iets franje èn handige aspekten is de Kenwood , rechts afgebeeld.
Een opvallend apparaat, ook boeiend om naar te kijken, dat uit twee boven elkaar geplaatste glazen bollen of kolven bestaat, waarbij de bovenste voorzien van een filter voor de koffie luchtdicht aansluit op de onderste met een buis erdoor die tot beneden reikt. De onderste bol wordt gevuld met heet water en verder verwarmd met een spiritusbrander. De druk boven het water stuwt het door de buis naar boven, daarna wordt de spiritusbrander en dus de warmtebron weggenomen, er ontstaat onderdruk en dat effekt zorgt voor aanzuiging van het water dat z'n weg gaat vinden door de koffie en het filter terug in de kan, klaar voor gebruik.
Hier is een fijn gemalen koffie voor nodig, die in een ruimte stevig wordt aangedrukt. Het bijna kokende water wordt onder hoge druk (8-12 bar) gedurende enkele seconden door de koffie gestuwt, en levert een krachtige koffie op met ruim aroma. Voor thuis-gebruik zijn er steeds meer merken en espresso apparaten beschikbaar voor een kleine en wat grotere prijs, maar vooral mooier vormgegeven en handiger in het gebruik.
Wanneer er vraag is reageert de commercie vanzelf, want espresso of een wat krachtiger koffie vereist soms wat meer aandacht, dat kun je vertalen in een constante smaak en een moderne vormgeving van de apparaten, en dus de creatie van het Senseo® apparaat en de door de koffie leveranciers verpakte koffie- pads die daar in passen. Inmiddels is men wel toe aan wat meer smaken dan bij de introduktie, toch hou je iets van een "standaard" smaak.
Een uitvinding in samenwerking tussen koffiebrander Douwe Egberts en huishoudelijke elektronica fabrikant Philips, een geslaagd koppel, u kunt er over nalezen op deze website van de Senseo wereldwijd.
Hieraan vooraf zijn de merken Nespresso van Nestlé en Illy al op de markt gekomen met capsules, gevuld met koffie, met dezelfde achtergrond : het vergemakkelijken van het zet-proces. Capsule erin, koffie eruit. Daarnaast biedt Illy ondermeer aantrekkelijk vormgegeven apparaten èn servies.
De naam cappuccino komt oorspronkelijk van Kapuziner Kaffee, ontstaan in Wenen ( Oostenrijk) waarbij men de stevige of sterke koffie meestal met hete melk schenkt, al dan niet opgeschuimd (met stoom). De variaties zijn groot en dat verklaart meteen ook de naam : (donker-) bruin duidt op de kleur van het monnikenhabijt (Capucijner Orde), voeg je meer melk, dus meer wit, toe dan wordt het Wiener Melange (zij het dat Wiener Melange ook staat voor een mensel van lichte bonen die na het branden worden gemengd met donker gebrande robusta bonen), Wat algemeen bekend is als cappuccino, noemt men in Wenen een Melange en de variaties Nussbraun (notenbruin) en Nussgold (notengoud). Niettemin, er zijn drinkers die van een nog iets wittere koffie houden, zoveel smaken, zoveel mensen of andersom.
Zowel bij de espresso als bij de cappucino is het belangrijk dat de schuimlaag stevig is, men noemt dat de crèmelaag, het lepeltje moet er eigenlijk op kunnen blijven liggen!
Bij cappucino wordt bij het opdienen de koffie soms bestrooid met wat cacaopoeder, voor de smaak en voor de appetijt, tenslotte : het oog wil ook wat.
Nog even over de cappucino :
De kapucijner orde , mag ook met een c als eerste letter of volledig gesproken in italiaans wanneer u daarvan houdt : de "Ordo Fratrum Minorum Capucinorum (O.F.M.Cap.)" is een afsplitsing van de Orde der Minderbroeders, en werd gesticht door Mattheus de Bassi (1495 - 1552 Umbrië in Italië ).
Destijds voortgekomen uit de beweging van de "Observanten", navolgers van Franciscus van Assisi (13e eeuw), die wilden terugkeren naar de oorspronkelijke eenvoud van de Franciscanerorde: waaronder een baard dragen en de spitse kap, de "capuccio". Wellicht heeft in die Weense connectie meegeholpen, dat het Habsburgse Huis van 1737 tot 1799 en van 1814 tot 1859 ook heersten over Florence / Toscane, en ten zuidoosten van Toscane vinden we Umbrië.....Kijk, met die wetenschap gaat de cappuccino nog beter smaken, een gebrande arabica koffieboon met de Italiaanse zon overgoten in de smeltkroes van Wenen. U kunt natuurlijk ook even op de mynidee reispagina kijken midden Italië of Oostenrijk / Wenen
De cafeïne in koffie zorgt voor een opwekkend effect, er zijn mensen die zonder koffie de dag niet aan kunnen. Het heeft een licht verslavend effect, maar daar zijn er meer van, denk aan de theïne in thee.
De cafeïne kan uit de koffieboon verwijderd worden door de toepassing van eigenschappen van kooldioxide bij een bepaalde temperatuur en druk. Denk hierbij aan merken als koffiehag, en de soorten Orgánico, Estrella en Allegro van Simon Levelt.
Gegeven dat opwekkende vermogen van koffie, heeft ook de homoeopathie naar de koffieboon gekeken, en maakt onder de naam "Coffea" een verdunning aan op basis van de ongebrande koffieboon. Deze wordt gedroogd, en daarna met alcohol tot een zogenaamde oertinctuur verwerkt en dat is dan de vloeistof op basis waarvan verdunningen worden gemaakt op diverse wijzen. Het principe van deze leer is het gelijke met het gelijke behandelen, zodat wanneer er een teveel aan opwekkende krachten aanwezig is, je deze kunt kalmeren door een hoge verdunning van hetzelfde toe te passen.
Soms maakt men ook gebruik van geroosterde koffiebonen, en geeft dat de naam Coffea tosta. Is allemaal deskundigenwerk, maar het geeft aan dat dit boontje een diepgaand loontje kan opleveren.
Hier zijn er legio van, wat ouder en lokale noviteiten:
Met alle respect voor degenen die hier van houden : dit is eigenlijk geen koffie, wanneer je ervan uitgaat dat alle koffie-varianten, koffie als hoofdbestanddeel hebben en een aanvulling daaraan toevoegen.
Koffie verkeerd is de benaming voor meer melk dan koffie, koffiemelk gaat al niet meer, want dat is een ander produkt, dus zou je eigenlijk moeten spreken van melk-koffie, maar dat "bekt" niet met twee k's , je krijgt het niet over de tong zeg maar, en vanuit dat gezichtspunt is koffie verkeerd een betere uitdrukking , voor de niet-kenners blijft het onbegrijpelijk verkeerd.
Door het mengen van deze twee soorten krijg je verschillende smaken / melanges , terwijl de herkomst van de koffie ( Afrika, Indonesië, Zuid Amerika)daar nog accenten aan toevoegt, waardoor je nog wat meer met varianten kunt werken.
Eigenlijk moet je deze vraag op dezelfde wijze aanpakken als de vraag welke wijn : koffie proeverij houden , van alles een beetje. Koffie zetten, proeven en dan ook echt alleen maar proeven en net als de wijn niet doorslikken maar ....
En noteer voor jezelf, wat je ervan vindt anders blijf je in een cirkel door proeven!
ingrediënten:
- 3 eieren
- 150 gram witte basterdsuiker
- ¼ liter slagroom
- 1 kopje espressokoffie (koud)
Bereiding :
Klop de eieren met de suiker tot ze licht geel zien.
Meng er al kloppend de koude koffie door
Klop dan de slagroom "lobbig" en meng deze door het ei-koffie mengsel, doe dit in een plastic bakje en zet het in de vriezer.
Klop het ijs na een uur even door en herhaal dit nog één of twee keer
Haal het ijs ±15 minuten voor serveren uit de vriezer en zet het in de koelkast
- sterke koffie
- melk
- suiker
- tia Maria
- koffijs, zie hiervoor
- slagroom stijf geslagen
- cacao poeder
Bereiding:
Zet sterke koffie, voldoende voor 4 glazen en los in de nog hete koffie wat suiker naar smaak op en laat de koffie goed koud worden.
Doe een likeurglaasje "tia maria", koffie, melk en een bolletje ijs in de glazen.
Garneer de glazen met de slagroom en strooi hier wat cacao over
Smakelijk als toetje op warme dagen, maar gedurende de winter is het ook niet te versmaden !
Wie bedenkt ze en wie publiceert ze. Zelf bezit ik ongeveer 400 kookboeken met giga recepten, de nodige verzamelordners/banden met losse recepten uit diverse bladen en andere bronnen. Je knutselt wat, je varieert wat, en uiteindelijk ontstaat er zoals in de muziek een arrangement op een oorspronkelijke compositie. En zo moet iedereen met een recept omgaan, ook al lijkt het soms eender op een andere : gebruik het als basis en ga zelf verder met de variatie. En soms zijn ze goed, doe je er niets aan. Maar vraag me alleen niet uit welk boek of welke ordner ze komen, niet te doen.
Denk er daarbij ook aan, dat niet ieder recept of ingrediënt of voedingsmiddel voor uw lichamelijke gesteldheid geschikt is, wees op uw hoede. U zelf kent uw lichaam als geen ander.